Serdecznie zapraszam wszystkich zainteresowanych azjatyckim klimatem do przeczytanie zakończonego już opowiadania o wzlotach i upadkach młodzieńczej miłości. Głównym wątkiem jest paring Minho i Taemin'a kpop'owej grupy SHINee. Historia wypełnioną radością i miłością, ale też cierpieniem i rozpaczą. Czy nasi bohaterowie stawią czoła nadchodzącym wydarzeniom? Jak wpłyną one na ich dalsze życie? Na te oraz wiele innych pytań odnajdziecie odpowiedzi po przeczytaniu opowiadania. Myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie pośród tych wszystkich jakże oryginalnych i zakochanych par. Miłego czytania!:)

Opowiadanie traktujące o homoseksualizmie!

środa, 1 sierpnia 2012

Rozdział 12 "Tak jak kiedyś"

Przepraszam was, że taki krótki, ale rozbolała mnie głowa i tylko tyle jestem w stanie na dzisiaj napisać. Obiecuję, że się poprawię:)


-Proszę, zostań. Porozmawiajmy.-Rzekł Minho. Jego uścisk na ręce tancerza nie zelżał. Chłopak stał zdziwiony zachowaniem swojego kolegi, ale po chwili namysłu przytaknął głową. Brunet pociągnął go raptownie do siebie zamykając jego wątłą postać w swoich silnych ramionach. Zszokowany tym wszystkim maknae nic nie powiedział i pozwolił Minho na bliski kontakt. Choi, wciąż przytulając kolegę, spojrzał się na jego wystraszoną, a zarazem pełną ukojenia twarz.
-Przepraszam- wyszeptał wprost do ucha starszego chłopaka jakby był winny tego, co właśnie między nimi zaszło.-O czym chciałeś ze mną porozmawiać?- Zapytał śmielej, lekko odsuwając się od kompana. Usiadł wygodnie, niezauważanie przesuwając się na drugą stronę łóżka.
-Te relacje, jakie między nami bardzo różnią się od tych, jakie mieliśmy wcześniej. Oddaliliśmy się od siebie...Czuję, że to moja wina. Lecz widzę, że Ciebie też coś gryzie- dodał widząc konsternację na twarzy blondyna.- Powiedz mi, co się dzieje. Czemu tak bardzo się od siebie odsuwamy? Dlaczego? Wyrzuć to z siebie! Może wtedy uda mi się to wszystko zrozumieć i Twoje zbliżenie do Jonhgyun'a będzie łatwiejsze do zaakceptowania- powiedział twardym głosem, lecz w głębi serca płakał.
-Łatwiejsze do zaakceptowania? Jakie zbliżenie? Minho...Co Ty pomyślałeś?- Spytał strapiony.
-A co mogłem pomyśleć? Że jesteście razem- powiedział cichutko, spuszczając głowę. Blondyn spojrzał na niego i lekko się uśmiechnął.
-Nie Minuś, nie jesteśmy razem. Spędzam z nim więcej czasu, bo jest jedyną osobą, że którą mogę swobodnie porozmawiać o...no wiesz, na TE tematy.
-Ale ze mną też byś mógł o nich porozmawiać. Może i bym Ci nic nie doradził, ale wysłuchać mogę. Myślałem, że o tym wiesz- szepnął przełykając wielką gulę, która pojawiła się w jego gardle ni stąd ni zowąd.
-Wiem, ale...-Taemin ucichł na chwilę.- To, dlatego, że...Kiedy Yesung mnie...-Spuścił wzrok zażenowany. Nie mógł wypowiedzieć tego słowa. Spojrzał błagalnie na kolegę. Ten kiwnął głową w geście zrozumienia.
-Wtedy ciągle myślałem o tym, żebyś nagle wbiegł to pokoju i uwolnił mnie od niego. Żeby to piekło się w końcu skończyło. Ale nie przyszedłeś. Zacząłem błagać w głowie o kogokolwiek. Kiedy nikt się nie zjawił po prostu chciałem zdechnąć. Uważałem, że tylko tak da się to zakończyć. Ale wtedy Jonghyun się pojawił i to zakończył. On przyszedł, chociaż w myślach wołałem Ciebie. Zawsze Ciebie. Potem jak Yuri odeszła i musiałeś mnie smarować to za każdym razem przypominała mi się tamta noc i bałem się, że kiedy się odwrócę zobaczę Yesung’a. Czułem ulgę, gdy wychodziłeś z pokoju, ale jednocześnie chciałem, żebyś został i powiedział, że wszystko się ułoży, będzie tak jak kiedyś. Ale zawsze wychodziłeś. I po tym jak Jong’i się upił...Wtedy w łazience, to ja na prawdę myślałem, że mnie uwodzisz. Wiesz jak bardzo bolało mnie to, kiedy tak bezczelnie roześmiałeś mi się w twarz? Miałem taką cholerną ochotę Cię wtedy uderzyć! Ale nie mogłem. Nie umiem Cię skrzywdzić... Kiedy to sobie przypomniałem nie byłem w stanie iść do Ciebie, żeby porozmawiać, bo miałem to wydarzenia przed oczami. Dlatego tak się oddaliłem...- Wyrzucił z siebie jednych tchem. Ostatnie zdanie zmieszało się ze łzami pełznącymi po policzkach.
-Mini, nie płacz. Błagam Cię, nie płacz- powiedział Choi biorąc go w swoje objęcia. Widział, że chłopak może go odrzucić, ale zaryzykował. Blondyn wtulił się w niego cicho łkając. Brunet szeptał mu do ucha przeprosiny.
-Taemin, gdybym tylko wiedział, że mnie wołasz, gdybym to słyszał...To wszystko przez to, że tyle wtedy wypiłem. Byłem zalany w trupa, ledwo co kontaktowałem z rzeczywistością. A Ty mnie wtedy potrzebowałeś...Jestem taki nieodpowiedzialny i bezmyślny. Powinienem zauważyć, że wychodzić z Sung’iem. Błagam Cię wybacz mi to...i to, że zastąpiłem Yuri. Przepraszam, że przysporzyłem Ci tyle cierpienia. Wybacz mi to, co zrobiłem w łazience. Myślałem, że potraktujesz to, jako zabawę. Nie sądziłem, że możesz mnie uważać za atrakcyjnego- rzekł cicho ciągle tuląc do siebie przyjaciela.- Przepraszam Cię za to wszystko, czym Cię skrzywdziłem. Zrozumiem, jeśli teraz mi nie wybaczysz. Po tym, co Ci zrobiłem to zrozumiałe. Ja sam nie mogę sobie tego wybaczyć- kontynuował łykając łzy. Pociągał, co chwilę nosem. Taemin odsunął się i spojrzał na niego oczami czerwonymi od łez. Nic nie powiedział. Patrzył na niego, a jego spojrzenie mówiło samo za siebie.

Wybaczę Cię...Oczywiście, że Ci wybaczę. Nie mógłbym inaczej. Nie umiem bez Ciebie żyć. Brak Twojej obecności mogę porównać do braku tlenu. Duszę się, umieram. Więc niech będzie tak jak kiedyś. Ty i ja, najlepsi, nierozłączni przyjaciele. Ale musisz wybaczyć sobie. Już nie żywię do Ciebie urazy. Uporałem się z tym dawno temu. Pewni zapytałbyś, czemu nie przyszedłem porozmawiać, kiedy już się z tym pogodziłem? Powiem Ci Minho, bałem się, że mnie odrzucisz. Bałem się, że znów zobaczę Yesung’a zamiast Ciebie. Stchórzyłem... Teraz to Ty wybacz mi.

Patrzyli się na siebie w milczeniu, bo słowa były zbędne. Brunet objął maknae, który natychmiast rozluźnił się pod wpływem jego dotyku. Na jego twarzy zagościł uśmiech, kiedy tancerz ułożył głowę w zagłębieniu jego szyi. Czuł jego gorący oddech delikatnie muskający jego skórę. Objął go mocniej i gładził plecy dłonią dopóki Tae nie uspokoił się. Oddychał stabilnie, zasnął. Raper uśmiechnął się do siebie.

Jak mogłem bez tego żyć? Bez tego małego szkraba? Dziwię się, że tylko wytrzymałem, lecz teraz, kiedy już mi wybaczył będzie tak jak kiedyś. Ale wiecie, co? To zabawne. Tylko go przytulam, czuję oddech na nagiej skórze. Tylko tyle...Tylko tyle wystarczy, żebym znów był szczęśliwy.

Choi delikatnie odsunął przyjaciela od siebie i położył jego głowę na poduszce. Najdelikatniej jak umiał zdjął mu bluzę i przykrył kołdrą. Sam poszedł do łazienki i wziął prysznic. Wrócił do pokoju, ubrał luźną, długa koszulkę, w której zawsze śpi i położył się koło tancerza. Spojrzał na jego śliczną twarzyczkę i aż się uśmiechnął. Przewrócił się na plecy i przysunął do kolegi, żeby nie spaść z łóżka. Młody jęknął coś niezrozumiale, ale kiedy brunet objął go w pasie uspokoił się. Minho odetchnął z ulgą.
Nic więcej mi do szczęścia nie trzeba.
Zasnął.

9 komentarzy:

  1. To takie piękne że nie sposób ci nie wybaczyć że trochę krótsze *o* czekam na następny i żeby główka przestała cię boleć :*

    OdpowiedzUsuń
  2. Hm.. Dziwię się, że nie poruszyli tematu pocałunku. To jedyna rzecz, jaka mnie nurtuje w tej chwili. Mam nadzieję, że napiszesz coś o tym w kolejnym poście.
    Ten bardzo mi się podobał.
    Dużo weny życzę.

    OdpowiedzUsuń
  3. Ojj jak pięknie i słodko...
    tylko to niech nie będzie 'tak jak dawniej' jeśli chodzi o ich relację,tylko niech się ze sobą spikną w końcu :P

    http://lustrzaneopowiesci.blogspot.com/ --> mój ^^ *znowu robi sobie reklamę* ;D

    OdpowiedzUsuń
  4. awwww oni są tacy kawaii! <3
    no i właśnie co z tym pocałunkiem czemu o tym nie gadali....

    OdpowiedzUsuń
  5. *u*
    Kirei-na ! <3 Piękne !
    Dokładnie na to czekałam, nie zawiodłaś mnie.
    Oczekiwałam takiego obrotu spraw, wyznań i co już wspomniałam pod wcześniejszym...zakończenia. Wspaniałe, aż mi się chce piszczeć "KYAA!" jak jakaś niewyżyta japońska nastolatka, serio ! ^^
    Bardzo ładnie. Myślę, że już nie tak daleko im od bycia parą <333
    Twoje opowiadanie jest idealne. Nic dodać, nic ująć :)
    A teraz najważniejsze...
    POBUDKA ! Nie mogę się doczekać co wymyślisz... Aż mnie trzepie. :)
    Weny, kochana ! :*

    OdpowiedzUsuń
  6. YaaaaY ^^ to jest kawaii ♥
    do szczęścia potrzebuje jedynie twojego bloga ♥ ^^
    YaYYaYYaYYaY ♥♥
    ~reklama~
    http://we-are-the-shinee.blog.pl/ ♥

    OdpowiedzUsuń
  7. Bardzo mi się to podobało i jest bardzo piękne aż szkoda że nie prawdziwe!!!
    Zapraszam na mojego bloga mam nadzieję że kiedyś moja wyobraźnia stanie na takim poziomie jak twoja ale to jeszcze trochę drogi :)
    http://krokwprzyszloscshinee.blogspot.com/ serdecznie zapraszam
    ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. Słodkie! czekam na więcej! pozdro ;*

    OdpowiedzUsuń
  9. Zastanawiam się wciąż o czym to tak aktywnie rozmawiali JongKey?
    A co do 2min to było przecudowne *.*
    Teraz tylko ciąg dalszy i mam nadzieję, ze opowiadanie nie zmieża juz ku końcowi xD Chodź w głębi jestem ciekawa twojego kolejnego pomysłu ^^
    Weny!!!

    Rose

    OdpowiedzUsuń